Ontdek de Alleys van Chicago, Illinois

Chicago, Illinois, de alley capital van de Verenigde Staten, is mijn favoriete stad ter wereld om steegjes en urban scenes te fotograferen. Wanneer ik in Chicago ben, heb ik altijd mijn gear bij me: een Sony A7R III camera, een statief en minimaal twee lenzen, een groothoek voor de steegjes en een zoomlens voor straatfotografie.

Chicago is een waar paradijs voor urban fotografen, met indrukwekkende architectuur, de mooiste skyline ter wereld en natuurlijk de iconische Chicago Loop. De combinatie van smalle steegjes, hoogbouw en stedelijke energie maakt deze stad uniek om vast te leggen.

Zodra ik het hotel uitloop en de stad begin te verkennen, verschijnt er automatisch een grote glimlach op mijn gezicht. Ik hoef er niets voor te doen, hij is er gewoon. Hoe smaller de straatjes, hoe groter die glimlach wordt. Oude gebouwen, veel baksteen en natuurlijk de metalen brandtrappen die tegen de muren hangen, dát zijn de elementen die de Chicago alleys zo uniek maken.

Soms heb ik een plan waar ik naartoe wil en wat ik wil fotograferen in de stad, maar soms volg ik gewoon mijn voeten en zie ik wel waar ik uitkom. Vanaf dat moment vertrouw ik volledig op mijn zintuigen. Het voordeel van geen vast plan hebben, is dat je enorm flexibel bent en je je makkelijk kunt aanpassen aan de omstandigheden, het weer, het licht of spontane situaties die zich ineens voordoen.

Normaal gesproken duurt het nooit lang voordat ik mezelf weer in een alley terugvind. Terwijl ik dit schrijf, vraag ik me af waarom ik me er altijd zo toe aangetrokken voel. Ik denk dat er een paar redenen zijn. Allereerst, waar ik vandaan kom, Nederland, hebben we dit soort steegjes niet. Natuurlijk zijn er kleine achterstraatjes, maar dat komt niet in de buurt van wat je hier in Chicago vindt, of in andere grote steden in de VS.
Daarnaast, in willekeurige volgorde, vind je in alle steegjes lijnen, overal. Perfect om perspectief in je foto’s te brengen. Wat ik ook geweldig vind aan het verkennen van alleys, is de rust, vooral ’s avonds laat of vroeg in de ochtend. Geen haast, geen hectiek. Het voelt alsof je een andere wereld instapt.

De enige mensen die je hier tegenkomt, zijn bezorgers, daklozen, medewerkers van winkels en restaurants met een achterdeur, de schoonmakers die ’s ochtends vroeg de stad netjes houden, en ik natuurlijk, met mijn camera. De metalen brandtrappen aan de muren geven de steegjes een extra dimensie en staan prachtig op beeld, samen met de bakstenen muren en de afvalcontainers.

En dan is er nog iets, de spanning, vooral in de donkere uren. Dat gevoel is voor mij nóg een reden om deze “andere” wereld binnen te stappen.

Overdag is die spanning er niet, maar vroeg in de ochtend, wanneer ik door de jetlag toch wakker ben, begin ik vaak al rond drie of vier uur de stad en haar steegjes te verkennen. Ja, op dat tijdstip hangt er behoorlijk wat spanning in de donkere alleys van Chicago, en ook in andere grote steden in de VS, maar het houdt me nooit tegen om mijn ding te doen.

Vaak zie ik, zodra ik een alley inloop, ratten wegschieten die zich proberen te verstoppen. Mijn hartslag gaat dan meteen omhoog, net als wanneer ik mensen zie schuilen in donkere hoeken van de steeg… maar tot nu toe is er nooit iets gebeurd. Ik houd gewoon van de sfeer die ’s nachts in de alleys hangt. Een klein lampje, een afvalcontainer, of nog beter: rook die uit de grond of uit leidingen langs de muur komt. Het voelt alsof ik midden op een filmset sta.

Die sfeer in één frame vangen, dát is mijn doel als fotograaf. En het is geweldig om dat beeld later aan anderen te laten zien. De eerste reactie is altijd: “Wow, dit heb ik nooit gezien toen ik langs een alley liep”, gevolgd door: “Is dit wel veilig om te doen”. Tja, ik weet niet of ik kan concluderen dat donkere steegjes ’s nachts veilig zijn, of dat ik gewoon altijd geluk heb.

Dus, de volgende keer dat je door downtown Chicago loopt, probeer eens een alley, en je zult niet teleurgesteld zijn.